جالبکده
سرگرمی

دروغ ممنوع

دستگاههای دروغ سنج چطور کار می کنند؟

وقتی ماشین ها دروغ آدمها را کشف کردند،آدمیزاد هم موجود عجیب و غریبی است. اول دروغ می گوید که کارش راه بیفتند، بعد که کار بیخ پیدا کرد، دستگاه اختراع می کند تا دروغ دیگران را کشف کند.

غیر از راه هایی که در این مطلب آمده و با کمک آنها می توان با چشم غیر مسلح دروغ دیگران را تشخیص داد، دستگاههایی هم وجود دارند که اصلاً ساخته شده اند برای همین کار، دستگاه هایی که حتماً در فیلم های پلیسی زیاد آنها را دیده اید. سازنده های دستگاه های دروغ سنج یا به قول فرنگی ها پلی گراف ادعا می کنند که می شود با چند تا سنسور و سیم و دستگاه پردازش دروغ دیگران را کشف کرد. حرف حساب این آدم ها چیست؟ آیا اصلاً حرف این آدم ها حسابی است؟ در این مطلب می خواهیم عیب و هنر دستگاه های دروغ سنج را برایتان رو کنیم.

دروغ ممنوع

 

  • از چه سالی؟

همه چیز از سال ۱۹۰۰ شروع شد؛ همان وقتی که جماعتی داشتند جنازه نیچه را روی دوششان تشییع می کردند؛ نیچه ای که دروغ آدم ها را به قول خودش تبارشناسی کرده بود. در سال ۱۹۰۰ یک اتفاق مهم دیگر هم داشت در تاریخ دروغ می افتاد. فروید تازه کتاب تعبیر رویاهایش را تمام کرده بود. او در این کتاب نشان داده بود آدمیزاد نه تنها به دیگران بلکه به خودش هم می تواند دروغ بگوید. البته کسانی که دستگاه دروغ سنج را اختراع کردند کاری به خیر و شر نیچه و فروید نداشتند. آنها سرشان به کار خودشان بود و خیلی کاری به روح آدمیزاد نداشتند. به نظر آنها هر چه وجود داشت در همین چهارچوب بدن آدمیزاد اتفاق می افتاد.

وقتی که بدن می تواند این قدر تحت تأثیر روان باشد چرا از نشانه های بدنی دروغگویی استفاده نکنیم؟ فیزیولوژیستها تا آن موقع کشف کرده بودند که وقتی ما مضطرب می شویم هم فشار خون مان می رود بالا و همان ضربان قلبمان. طبق یک قانون نانوشته هم دروغ باعث اضطراب آدمیزاد می شود. خب حالا که می خواهیم دروغ را کشف کنیم، می توانیم فقط ضربان قلب و فشار خون متهم را بسنجیم و اگر موقع گفتن جمله ای ناگهان فشار خون و ضربان قلب طرف رفت بالا به راست بودن آن جمله شک کنیم. دستگاه های دروغ سنج سال ۱۹۰۰ که اتفاقاً خیلی هم مورد استقبال پلیس ها قرار گرفتند در واقع یک دستگاه فشار خون ساده بودند. آنها در واقع از روش منسوب به ابن سینای خودمان استفاده می کردند. همانی که دست امیرزاده را گرفته بود و اسم شهرها را یکی یکی می گفت تا از روی نبض دختر بفهمد معشوقش در کدام شهر است.

  • ۱۹۲۱،نسل دوم دروغ سنج ها:

قرن بیستم بود و قرن پیشرفت، روز به روز و سال به سال که می گذشت روش های جدیدتری برای اندازه گیری حالت های مختلف بدن کشف می شد. در سال ۱۹۲۱ دستگاه اندازه گیری میزان تنفس هم به دستگاههای دروغ سنج اضافه شد. حالا دیگر حتی نفس نفس زدنهای مجرم بیچاره هم ثبت می شد و هر نفسی که بر می آمد می توانست دروغ دروغگو را لو دهد.

دروغ ممنوع
  • ۱۹۳۹، انقلاب در دروغ سنجها:

سال ۱۹۳۹ هم برای فیزیولوژیست ها و روان شناس ها و هم برای کارآگاههای خبره سال خوش یمنی بود. در این سال یک سنسور دیگر هم به دستگاههای دروغ سنج اضافه شد. این سنسور میزان رسانایی پوست را اندازه گیری می کرد. حتماً می دانید که وقتی ما مضطرب می شویم تعریق بدنمان زیاد می شود. عرق هم که رساناست. این دستگاه ها همین رسانایی را می سنجیدند. هر چه ما بیشتر دروغ بگوییم، بیشتر مضطرب می شویم و بنابراین بیشتر عرق می کنیم و بنابراین سطح پوستمان رساناتر می شود و بنابراین دستگاه هشدار بیشتری می دهد! به همین سادگی.

  • – قرن بیست و یکم، نسل جدید دروغ سنجها:

دروغ سنج ها در نیمه دوم قرن بیستم روز به روز بیشتر مورد استفاده قرار می گرفتند. حتی نرم افزارهای دروغ سنجی که این روزها دست به دست در اینترنت می چرخند و با تشخیص تن صدا دروغ شما را تشخیص می دهد که دیجیتال شده همان دروغ سنج های قدیمی است.

اما این دروغ سنجها یک مشکل اساسی داشتند:

آنها در واقع اضطراب متهمان را می سنجیدند نه دروغگویی آنها را. به زبان آدمیزاد دلیل های دیگری که باعث می شد متهمان مضطرب شوند، مثل محیط بازجویی یا رفتار بازجو کاملاً نادیده گرفته می شدند. این بود که خیلی وقتها هشدارهایی که دستگاه دروغ سنج میداد نه نشانه دروغگویی متهم بلکه نشانه استرس او بود. نسل جدید دروغ سنجها این مشکل را رفع کرده اند.

آنها به جای نشانه های دم دستی بدن (مثل تعریق و فشار خون) از نشانه های مغزی دروغ استفاده می کنند. مثلاً یک نوع از این دروغ سنج ها بر پایه امواج مغزی دروغ را تشخیص می دهد. البته منطق علمی پشت این دستگاه ها کمی پیچیده تر است. در دستگاه های قدیمی بازجو ابتدا سؤالاتی معمولی در مورد نام و شهر متهم می پرسید تا سطح معمول اضطراب را بسنجد و بعد میرفت سراغ سؤالات درباره جرم. در این دستگاه های جدید از نوعی از امواج مغزی استفاده می شوند که لومیدهند ما چیزهایی در مورد یک موقعیت می دانیم؛ امواجی که نامشان p۳۰۰ است.

دروغ ممنوع

وقتی که بازجو چیزهایی درباره جرم می گوید، دیگر نیازی نیست که متهم کلمه ای به زبان بیاورد. اگر او چیزی می داند ذهنش به طرف ماجرا می رود و امواج P۳۰۰ روی نوار امواج مغزی ثبت می شوند و اگر چیزی در مورد جرم نداند این امواج وجود نخواهند داشت. روش های تصویربرداری از مغز روز به روز دارند پیشرفت می کنند و همین روزهاست که دستگاه های جدید دروغ سنج که به دستگاه ام.آر.ای وصل است وارد بازار جرم شناسی شوند.

وبسایت جالبکده

منبع:ویکیپدیا

بیشتر بخوانید:

چشم سوم چیست؟

 

 

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا